علی قائمیان

سابقه و هدف : ارزشیابی آموزشی یکی از مولفه های اساسی جهت ارتقای کیفیت آموزشی در دانشگاه ها ب ه شمار می رود. با توجه به اینکه دانشکده پزشکی ساری هم اکنون در رشته های متفاوتی دارای دستیار می باشد و فراگیران رشته های بالینی در مقاطع متفاوتی در دانشگاه علوم پزشکی مازندران به تحصیل اشتغال دارند و از طرفی تاکنون مقایسه ای در مورد همخوانی ارزشیابی فراگیران مقاطع مختلف از اساتید صورت نگرفته است ما بر آن شدیم تا در این مطالعه ارزشیابی دستیاران را با دانشجویان و کارورزان در دانشگاه علوم پزشکی مازندران مورد مقایسه قرار دهیم. مواد و روش ها : این مطالعه از نوع توصیفی- مقطعی بوده و همه فراگیران آموزش بالینی و همه گرو ههای بالینی دانشده پزشکی ساری را که همزمان دستیار و کارورز یا دانشجوی بالینی در آن ها به تحصیل اشتغال داشته اند را در بر م یگیرد. در این مطالعه 6 رشته کودکان، قلب و عروق، زنان و زایمان، داخلی، اعصاب و روان و جراحی مورد ارزیابی قرار گرفتند و از 183 فراگیر به صورت سرشماری درباره 51 نفر از اساتید بالینی و با استفاده از 1529 پرسشنامه با 22 سوال به صورت نمرات مورد ارزیابی قرار گرفت. SPSS 22 ، ارزیابی صورت گرفت و داده ها توسط نرم افزار - 0-10 و نمره 110 39 درصد آن ها دستیار و بقیه کارورز بودند. دربین این 6 / 60 درصد از فراگیران زن و بقیه مرد بودند و 4 / یافته ها :. 1 از سایر گروه ها در یک زیر مجموعه (p<0/ گروه آموزشی 2 گروه کودکان و زنان و زایمان با تفاوت معنی داری ( 001 22 فراگیران - 0 و نیز نمره 110 - همگن میانگین نمره بالاتری از فراگیران دریافت کرده اند . بین نمرات ارزیابی 10 بین ارزیابی دستیاران و کارورزان از اساتید ،p<0/ و 01 r=0/ همبستگی 85 درصد وجود داشت (همبستگی پیرسون 85 و با یکدیگر همخوانی نداشت . فراگیران مرد و زن ارزیابی مشابهی از اساتید (p<0/ تفاوت معنی داری وجود داشت ( 001 .(p=0/ داشتند ( 37 استنتاج : ارزیابی دستیاران تفاوت قابل توجهی نسبت به ارزیابی سایر فراگیران مقاطع مختلف بالینی از اساتید داشته و این عدم همخوانی باید در برنامه ریزی آموزشی در بخش های مختلف مورد توجه قرار گیرد.

بررسی اختلالات لیپوپروتئینی در بیماران بستری در بیمارستان قلب دانشگاه علوم پزشکی مازندران محمدرضا مهدوی امیری1        علی قائمیان  2چكيدهسابقه و هدف : به‌دلیل به‌وجود برخی‌محدودیت‌های استفاده از لیپوپروتئین باوزن مولکولی‌کم(LDL) سرم بعنوان شاخص اندازه‌گیری‌کننده خطر بروز بیماری‌های قلبی عروقی و نیز اهمیت آپولیپوپروتئینB (APOB) بعنوان یکی از فاکتورهای مهم در تعیین خطر بیماری شریان‌کرونر(CAD)، اندازه‌گیری‌کلسترول غیرموجود درلیپوپروتئین با وزن مولکولی زیاد(Non-HDL) که از کم‌کردن مقدارکلسترول موجود در لیپوپروتئین با وزن مولکولی زیاد(HDL-C) ازکلسترول تام به دست می‌آید، بدلیل در برداشتن کلیه ذرات لیپوپروتئینی دارای آپولیپوپروتئین در سنجش خطر بیماری شریان کرونر ارزش فراوانی دارد.مواد و روش ها : در این مطالعه از بین بیماران مراجعه‌كننده به بیمارستان قلب دانشگاه علوم پزشکی مازندران جهت آنژیوگرافی، 100 مرد و زن که درآنژیوگرافی مبتلا به بیماری شریان کرونر بودند، بعنوان گروه مورد و 100 نفر از افرادی که درآنژیوگرافی مبتلا به بیماری شریان کرونر نبودند، بعنوان گروه شاهد، وارد مطالعه شدند. سپس ارزش کلسترول غیر موجود در HDL با کلسترول موجود در LDL، بعنوان یک ریسک فاکتور مورد مقایسه قرار گرفت.یافته ها : سطوح اندازه‌گیری شده تری گلیسرید، کلسترول تام، لیپوپروتئین با وزن مولکولی کم (LDL-C) ، لیپوپروتئین ایجاد کننده لیپوپروتئین آتروژنیک (Lpa) و Non-HDL در گروه مورد بالاتر از شاهد بوده و سطح HDL در گروه مورد پایین‌تر ازگروه شاهد بود. آزمون آنالیز همبستگی نشان داد که Non-HDL بر خلاف LDL-C، همبستگی بهتری با تری گلیسرید نشان می‌دهد و با HDL نیز ارتباط معکوس دارد.استنتاج : نتایج نشان داد که Non-HDL یک معیار سنجش مناسب از اجزای کلسترولی همه LPa به دست می‌دهد، چراکه پتانسیل ناشی از مقادیر افزایش یافته ذرات آتروژنیک باقی مانده غنی از تری‌گلیسرید را به عامل خطر LDL اضافه کرده و آنرا به عنوان عامل خطرزای شاخص، ارائه می‌کند. واژه‌های كليدي: کلسترول غیرمجود در لیپوپروتئین با وزن مولکولی زیاد، آپولیپوپروتئین، بیماری شریان کرونر  مولف مسئول: دکتر محمدرضا مهدوی امیری- ساری: سه راه جویبار، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، امور آزمایشگاه ها           E-mail: mahdavi899@gmail.com1. گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، مرکز تحقیقات تالاسمی دانشگاه علوم پزشکی مازندران2. گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندرانEتاريخ دريافت : 22/10/87           تاريخ ارجاع جهت اصلاحات : 4/3/88            تاريخ تصويب : 31/4/88

انفارکتوس راجعه میوکارد به دنبال ترومبوز بسیار دیررس درstent  ، گزارش یک مورد علی قائمیان1              رزیتا جلالیان2               جرن مرجانی 3چكيدهترومبوز stent به عنوان یک عارضه آنژیوپلاستی عروق کرونر اغلب با حوادث کشنده‌ای مانند انفارکتوس قلبی و مرگ ناگهانی همراه است. تعاریف ترومبوز stent در مطالعات بالینی مختلف همسان نبوده است. در بیماری که معرفی می‌شود 2 حمله انفارکتوس قلبی همراه با بالا رفتن قطعه ST ST elevation Myocardial infarction  (STEMI) تقریبا 2 سال بعد از گذاشتن یک stent دارویی drug eluting stent (DES) رخ داده است و وجود ترومبوز در stent با آنژیوگرافی کرونر تائید گردید. واژه هاي كليدي : انفارکتوس راجعه میوکارد، ترومبوز دیررس، Stent   مولف مسئول  : علی قائمیان- ساری، بلوار ارتش، مرکز آموزشی درمانی فاطمه زهرا                                                                E-mail: aligmdc@yahoo.com1. فوق تخصص جراحی قلب، دانشیار دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران2. متخصص قلب و عروق، استادیار دانشگاه علوم پزشکی مازندران3. پزشک عمومی Eتاريخ دريافت : 8/7/1387          تاريخ ارجاع جهت اصلاحات : 13/9/1387            تاريخ تصويب: 26/11/1387